گر مرد رهی نظر به ره باید داشت خود را نگه از هزار چه باید داشت در خانه ی دوست چو گشتی محرم دست و دل و دیده را نگه باید داشت --------------------------------------- گر بر سر نفس خود امیری مردی ور بر دگری خرده نگیری مردی مردی نبود فتاده را پای زدن گر دست فتاده ای بگیری مردی --------------------------------------- شاعر: پوریای ولی

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوختآتشی بود در این خانه که کاشانه بسوختتنم از واسطه دوری دلبر بگداختجانم از آتش مهر رخ جانانه بسوختسوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمعدوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوختآشنایی نه غریب است که دلسوز من استچون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوختخرقه زهد مرا آب خرابات ببردخانه عقل مرا آتش میخانه بسوختچون پیاله دلم از توبه که کردم بشکستهمچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوختماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشمخرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوختترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمیکه نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

یک غزل فوق العاده زیبا از حافظ:   در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی               خرقه جایی گرو باده و دفتر جاییدل که آیینه شاهیست غباری دارد               از خدا می‌طلبم صحبت روشن راییکرده‌ام توبه به دست صنم باده فروش               که دگر می نخورم بی رخ بزم آرایینرگس ار لاف زد از شیوه چشم تو مرنج               نروند اهل نظر از پی نابیناییشرح این قصه مگر شمع برآرد به زبان               ور نه پروانه ندارد به سخن پرواییجوی‌ها بسته‌ام از دیده به دامان که مگر               در کنارم بنشانند سهی بالاییکشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست               گشت هر گوشه چشم از غم دل دریاییسخن غیر مگو با من معشوقه پرست               کز وی و جام می‌ام نیست به کس پرواییاین حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می‌گفت               بر در میکده‌ای با دف و نی ترساییگر مسلمانی از این است که حافظ دارد               آه اگر از پی امروز بود فردایی   تصنیف این غزل با صدای استاد شجریان واقعا یک شاهکاره. در مورد این غزل می گن که به خاطر بیت آخر به حافظ تهمت ارتداد و کفر میزنند. حافظ هم با بزرگی به نام مولانا زين‌الدين ابوبكر تايبادي در این مورد مشورت میکنه و این شخص پیشنهاد میده که پیش از این بیت بیتی اضافه بشه که بیت آخر رو نقل قول کنه و چون "نقل کفر، کفر نیست" این تهمت از بین میره. حافظ هم بیت ماقبل آخر رو به غزل اضافه میکنه.

به خاطر ارادتم به حضرت حافظ و برای شروع: يا رب سببي ساز که يارم به سلامتبازآيد و برهاندم از بند ملامتخاک ره آن يار سفرکرده بياريدتا چشم جهان بين کنمش جاي اقامتفرياد که از شش جهتم راه ببستندآن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامتامروز که در دست توام مرحمتي کنفردا که شوم خاک چه سود اشک ندامتاي آن که به تقرير و بيان دم زني از عشقما با تو نداريم سخن، خير و سلامتدرويش مکن ناله ز شمشير احباکاين طايفه از کشته ستانند غرامتدر خرقه زن آتش که خم ابروي ساقيبر مي‌شکند گوشه محراب امامتحاشا که من از جور و جفاي تو بنالمبيداد لطيفان همه لطف است و کرامتکوته نکند بحث سر زلف تو حافظپيوسته شد اين سلسله تا روز قيامت گروه موسیقی اوهام با اجرای این غزل به سبک راک اثری فوق العاده شنیدنی خلق کرده است.